Brand

Je schrikt je rot als je via Whatsapp leest: ‘Brand bij Karrepad’. Het eerste waar je aan terugdenkt is de brand in Gravenburg en wat voor effect dat heeft gehad op de Feniks. Of de brand bij de Swoaistee waar de school nog tijdenlang last van heeft gehad. Een brand is voor leerlingen enorm ingrijpend. Maar ook voor het team. Een school is een stukje van jezelf, een betekenisvolle plaats waar je veel bent en die als een tweede thuis voelt.

 

Toen ik zondagochtend tien uur het terrein van de school op liep waren de eerste leerlingen met hun ouders al aanwezig. Ook zag ik verschillende leerkrachten rondlopen. Iedereen heeft vragen. Hoe is het met mijn lokaal? Mijn rugzakje hing nog aan de kapstok? Liggen mijn tekeningen en potloden er nog? Hebben ze de Sinterklaas-spullen kunnen redden? Directeur Alinda Koerts en locatieleider Bernou Feitsma zijn ook op locatie. Midden in alle ontwikkelingen vormen zij het kloppend hart van alle activiteiten. Het eerste wat ik ze hoor zeggen is: ‘We moeten zo snel mogelijk naar de leerlingen en ouders communiceren! Ze moeten weten wat er gebeurd is en wat we gaan doen.'

Zwartgeblakerd puin

Bij een eerste rondgang zie je wat de brand heeft aangericht. De sporthal is compleet vernietigd. Uit het zwartgeblakerde puin en verbogen staal stijgt af en toe nog rook op. In de middenbouw zijn verschillende ramen gesneuveld en is er veel rook- en waterschade. Het technieklokaal staat geheel onder water. De beheerder van het E-lab staat mistroostig tussen de computers in het water. Gelukkig zijn alleen de ramen kapot van de lokalen dichtbij de gymzaal. De rest is behouden gebleven. Het gebouw van de bovenbouw ziet er aan de buitenkant zwartgeblakerd uit. Je kunt je niet voorstellen dat er aan de binnenkant nog iets functioneert. Bij binnenkomst blijken de lokalen tot onze verbazing vrijwel ongeschonden. Alleen aan de buitenkant is één lokaal niet meer bruikbaar.

Door het oog van de naald

‘De brandweer was echt fantastisch!’, verklaart iemand die ook tijdens de brand aanwezig was. Ze hebben met man en macht voorkomen dat de brand naar de midden- en bovenbouw zou overslaan. ‘Maar het heeft slechts een haartje gescheeld’, voegt een rechercheur hieraan toe. Hij wijst op een gat met aansluitingen die volledig zijn weggesmolten. Als de brandweer een kwartier later was geweest, zou het vuur naar binnen zijn gekomen. Dan was de school niet meer te redden geweest. Hetzelfde geldt voor de latten op de buitenmuur bij de middenbouw, die vatten al vlam. De brandweer heeft daar letterlijk een waterkanon tussen gezet en daarmee het gebouw gered. Er is echt subliem werk geleverd.

Militaire operatie

Vanaf 10 uur zondagochtend voltrekt zich vervolgens een mooi schouwspel waarin heel veel partijen een rol in spelen. Eén team één taak: de school moet woensdagochtend weer open. Woensdag weer open, dat kan toch niet? Jawel dat moet echt. We doen het voor de leerlingen. Zodra die zin is uitgesproken gaat het allemaal heel snel. Eerst doet de politie zijn onderzoek, met hond en al. Nog dezelfde ochtend beginnen de schoonmaakbedrijven met het wegpompen van het water en het schoonmaken van de gebouwen. Daarna gaat de verzekering alles onderzoeken. Het dak lekt, de kelder is een zwembad, gesmolten stopcontacten; er is werk aan de winkel. Er wordt gecheckt of er schadelijke stoffen zijn vrijgekomen, of de elektra nog functioneert, welke spullen er wel en niet meer bruikbaar zijn, hoe het met de luchtzuiverheid gesteld is. De gemeente is inmiddels ook aanwezig en denkt mee hoe de school zo snel mogelijk weer open kan. Alinda Koerts, Bernou Feitsma en Irene Deurman (communicatie) verzorgen de communicatie met de ouders. SKSG is aanwezig voor overleg om af te spreken hoe ouders en leerlingen opgevangen kunnen worden bij de SKSG en de school. Ouders mogen niet in de problemen komen. Geert Bolhuis en Christiaan van der Horst (huisvesting) regelen dat alle benodigde partijen van schoonmaak tot elektra op elkaar worden afgestemd. Er wordt een sloopbedrijf  ingeschakeld om de resten van de gymzaal weg te halen. Er worden twee schoonmaakbedrijven ingehuurd om de schoonmaak bijtijds af te hebben. De plafondtegels worden weggehaald om ze te reinigen. Er wordt zelfs aan geurtjes in de gebouwen gedacht die leerlingen fijn vinden. De gemeente gaat aan de slag om alvast na te denken over het vervangen van de gymzaal. De kinderen moeten immers zo snel mogelijk weer kunnen gymmen. Een indrukwekkende operatie waarbij op de vroege maandagochtend een gezelschap van zeker twintig mensen van minstens 10 organisaties bij elkaar zijn om alles te regelen.

In een ramp schuilt ook iets moois

De brand is een ramp en de brandweer verdient de taart die we gestuurd hebben dubbel en dwars! Wat een prestatie. Tegelijk laat de brand ook iets moois zien. Het is echt fantastisch hoe er in zo’n noodsituatie belangeloos en vol overtuiging wordt samengewerkt tussen zoveel verschillende organisaties. Bovendien, je zal maar twee weken directeur zijn en dan brandt je school af. Je zal vervolgens maar alle pers te woord moeten staan, je team inspireren en leidinggeven, de ouders en leerlingen geruststellen en alle gesprekken met de verschillende partijen voeren. Alle lof voor directeur Alinda! En echt petje af voor alle betrokkenen. In die rollercoaster is het fantastisch om te ervaren dat je er als school op zo’n belangrijk moment niet alleen voor staat. Met het belang van de leerling voor ogen is alles mogelijk; vandaag weer naar school!